ελεγκτική συμπεριφορά γονέων,παιδοψυχολόγος Ουρανία Πολύζου,opolyzou.gr

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ!

Τι είναι φοβία;  Είναι ένα επίμονο άγχος το οποίο δημιουργεί δυσκολίες στην καθημερινή ζωή. Ένα παιδί, για παράδειγμα, που φοβάται το σκοτάδι δυσκολεύεται το βράδυ να κοιμηθεί. Έτσι λοιπόν κατά τη διάρκεια της νύχτας ξυπνάει και τους γονείς του με κλάματα και φωνές, με αποτέλεσμα το πρωί, τόσο το παιδί όσο και οι γονείς, να δυσκολεύονται να σηκωθούν ή να είναι άυπνοι. Πέρα από τη φοβία για το σκοτάδι ένα παιδί μπορεί να φοβάται τα σκυλιά ή τους κλέφτες κ.α.. Συνήθως οι φοβίες αυτές δεν είναι απόρροια πραγματικών γεγονότων, δηλαδή το παιδί που φοβάται τα σκυλιά δεν το έχει δαγκώσει ποτέ σκύλος ούτε έχει δει κάποιον να τον δαγκώνει σκύλος.

Οι φοβίες που εμφανίζουν τα παιδιά είναι συνήθως αποτέλεσμα επίμονου και υπερβολικού άγχους.  Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι φοβίες πρέπει να γίνει αντιληπτή η εσωτερική αιτία αυτού του άγχους. Τι δημιουργεί στο παιδί τόσο άγχος ώστε να μετατραπεί σε κάποια φοβία με κάποιο αντικείμενο ή πρόσωπο που δε σχετίζεται με την πραγματική πηγή άγχους;  Όταν ένας άνθρωπος αντιμετωπίζει μια εσωτερική σύγκρουση την οποία δε μπορεί να διαχειριστεί αγχώνεται. Αυτό συμβαίνει και με τα παιδιά.  Στα παιδιά, η κύρια πηγή άγχους είναι ο φόβος αποχωρισμού από τους γονείς. Είναι σύνηθες , λοιπόν, τα παιδιά να εμφανίζουν τις πρώτες τους φοβίες όταν πάνε στον παιδικό σταθμό. Για να αντιμετωπίσουν τα παιδιά το άγχος τους χρησιμοποιούν μηχανισμούς άμυνας. Ένας μηχανισμός άμυνας είναι η άρνηση, το παιδί αρνείται να αποδεχτεί το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να αποχωριστεί τους γονείς του για να πάει στο σχολειό. Ακόμα ένας μηχανισμός άμυνας είναι η απώθηση, το παιδί αναγνωρίζει ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να αποχωριστεί τους γονείς του αλλά προσπαθεί τόσο πολύ να απομακρύνει αυτό το ενδεχόμενο από το μυαλό του που του προκαλεί μεγάλο άγχος.

Στην περίπτωση που οι μηχανισμοί άμυνας δε λειτουργήσουν τότε το παιδί βρίσκει μια αφορμή για να εξωτερικεύσει αυτό το άγχος και εμφανίζει φοβίες με το σκοτάδι, τους κλέφτες, τα σκυλιά κ.α. Βέβαια δεν αρκεί να εξηγήσουμε στο παιδί, για παράδειγμα, ότι τα σκυλιά δε δαγκώνουν αλλά πρέπει να βρεθεί η πραγματική πηγή του άγχους του. Χρήσιμα εργαλεία για να κατανοήσουμε την πραγματική πηγή άγχους είναι το παιχνίδι και η ζωγραφική.

Στην αντιμετώπιση του άγχους και των φοβιών των παιδιών παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο οι γονείς. Οι γονείς δεν πρέπει να μεταφέρουν το άγχος τους στο παιδί τους. Όταν για παράδειγμα πηγαίνουν το παιδί τους στον παιδικό σταθμό θα πρέπει να είναι απόλυτα ήρεμοι. Ακόμα κι αν εξηγήσουν στο παιδί ότι στον παιδικό σταθμό θα περάσει ωραία αν οι ίδιοι είναι αγχωμένοι το άγχος τους θα το περάσουν στο παιδί.  Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης των φοβιών των παιδιών είναι λοιπόν η ήρεμη διαχείριση των καταστάσεων και η δημιουργία ελάχιστου δυνατού άγχους από μέρους των γονιών.

Ουρανία Πολύζου